Bedankt voor jouw e-mail Het Vergeten Kind!

Bedankt voor jouw e-mail Het Vergeten Kind!

Het is donderdagochtend 07.30 uur en ik zit in de trein, op weg naar mijn werk. Zoals iedereen in de coupé heb ik mijn telefoon in mijn hand en ben ik mijn e-mails en Whatsapp-berichten aan het bijwerken. Bovenaan in mijn inbox staat een e-mail van Stichting Het Vergeten Kind, waar ik donateur van ben, met de onderwerpsregel ‘Bekijk wat wij hebben kunnen bereiken dankzij jouw steun’. Als mens en als fondsenwerver word ik nieuwsgierig en ik open de e-mail. Uiteraard scan ik de e-mail eerst vluchtig, waarbij ik in het rood uitgelichte zinnen lees, met woorden als ‘jaarverslag’, ‘dankzij jouw steun’ en ‘impact’. Er volgt een glimlach met de gedachte ‘wat leuk dat ze mij deze e-mail sturen!’ Wat ik zo leuk vind aan deze e-mail?

  • Ten eerste dat die überhaupt verstuurd wordt. Voor mij is dit bij uitstek een voorbeeld van donateursgerichte communicatie die aantoont dat het allemaal niet heel ingewikkeld hoeft te zijn. Een paar highlights, een video, en een link naar het jaarverslag. Maar... je moet het wel ‘even’ doen. De communicatieafdeling moet samen met de fondsenwerver bepalen wat de content is, naar wie de e-mail verstuurd mag worden, wanneer die verstuurd gaat worden etc. Achter de schermen zit er toch snel weer een paar uur van diverse medewerkers in het maken van deze e-mail. En nee, het levert niet (direct) extra donaties op. Maar als je daarmee blije donateurs krijgt, dan is dit alle moeite waard toch?

  • De onderwerpregel (hoe standaard die misschien ook klinkt) sprak mij aan en bedankt mij ook al meteen. Al zou ik de e-mail niet geopend hebben, het ‘bedank’-onderdeel is toch wel bij mij aan gekomen. En dat is nou precies de bedoeling!

  • Ik vind het fantastisch als goede doelen hun jaarverslagen delen. Bij veel goede doelen heerst toch het gevoel van ‘mosterd na de maaltijd’ omdat deze pas halverwege het nieuwe jaar klaar zijn, of vraagt men zich af of de donateurs het jaarverslag wel écht lezen. Maar daar draait het volgens mij niet om. Ook ik heb namelijk niet op de link naar het verslag geklikt, omdat ik de organisatie vertrouw in de besteding van mijn bijdrage. Wel draagt het delen van het jaarverslag bij aan mijn positieve houding tegenover de club, omdat het aantoont dat ze transparant zijn.

  • In de e-mail wordt, met behulp van enkele hoogtepunten, heel concreet aangegeven wat Het Vergeten Kind heeft bereikt dankzij de steun van al haar donateurs. Het aantal kinderen per concreet voorbeeld klinkt misschien klein t.o.v. het aantal van 100.000 wat eerder wordt genoemd (iets waardoor sommige goede doelen mogelijk zouden besluiten dit achterwege te laten), maar het geeft mij wel een heel eerlijk en concreet beeld. Daarnaast geeft het aan dat er nog heel veel te doen is: hulp (/mijn donatie) is dus nog steeds hard nodig!

  • Heerlijk ook zo'n 'simpele' video met oprecht blije en authentieke foto's i.p.v. bewegend beeld. Mijn financiële bijdrage wordt dus (gelukkig) niet uitgegeven aan dure videograven. En een titel als 'Kinderplezier' móét je toch openen?

 
 
  • Fijn om geen verdere call to actions te lezen voor een extra donatie! Mogelijk volgt er nog een upgrade campagne en wordt deze als pre-mail ingezet. Maar wat dan nog? Voor dit moment voel ik me als donateur blij.

Uiteraard lees ik deze e-mail ook met mijn fondsenwervende blik en dan kun je altijd op- en aanmerkingen verzinnen. Echter, waar het volgens mij om draait is dat bij mij, als donateur, een glimlach op mijn gezicht verschijnt bij het lezen van e-mail en het bekijken van de video. Het geeft mij een trots gevoel dat er zoveel kinderen zijn geholpen het afgelopen jaar en het draagt zonder enige twijfel bij aan mijn loyaliteit richting deze club!

Dus... jullie jaarverslag is momenteel af, maar is er ook al zo’n mooie email verstuurd naar de donateurs? Ik zeg doen!

Is de donateur centraal stellen een innovatie?

Is de donateur centraal stellen een innovatie?

De veelzijdigheid van journeys

De veelzijdigheid van journeys